Η Σικελική άμυνα είναι σκακιστικό άνοιγμα το οποίο ξεκινάει με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
1.ε4 γ5
Αυτή είναι και η δημοφιλέστερη απάντηση στο 1. ε4 στο επαγγελματικό επίπεδο. Ο Μαύρος ξεκινάει άμεσα αντεπίθεση για το κέντρο, αλλά επιτιθέμενος από τη στήλη "γ" (αντί να απαντήσει συμμετρικά με 1. ... ε5), δημιουργεί μια ασύμμετρη θέση στη σκακιέρα η οποία οδηγεί σε περίπλοκες καταστάσεις. Τυπικώς, ο Λευκός έχει την πρωτοβουλία στην πλευρά του βασιλιά, ενώ ο Μαύρος αποκτά αντιπαιχνίδι στην πλευρά της βασίλισσας, ειδικότερα στη στήλη "γ", μετά την ανταλλαγή του πιονιού του "γ" με το πιόνι "δ" του Λευκού.
17% των παρτίδων μεταξύ γκρανμαίτρ ξεκινάνε με τη Σικελική άμυνα, ενώ περίπου μία στις τέσσερις παρτίδες γενικά κάνει χρήση αυτού του ανοίγματος.
ΠΗΓΗ
Ισπανική παρτίδα
Η Ισπανική παρτίδα αποτελεί σκακιστικό άνοιγμα το οποίο ξεκινάει με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
1.ε4 ε5
2.Ιζ3 Ιγ6
3.Αβ5
Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα ανοίγματα στο σκάκι. Οι δυνατές βαριάντες που μπορούν να προκύψουν είναι πάρα πολλές, και ακόμα και σήμερα υπάρχουν αρκετά ανεξερεύνητα πεδία στο άνοιγμα αυτό.
Στις αγγλόφωνες χώρες, η Ισπανική παρτίδα ονομάζεται σχεδόν πάντοτε "Ρούι Λόπεζ" (παραφθορά του "Ρούι Λόπεθ" από την ισπανική γλώσσα), προς τιμήν του Ισπανού ιερέα του 16ου αιώνα, Ρούι Λόπεθ ντε Σεγούρα (Rúy López de Segura), ο οποίος ήταν ο πρώτος ο οποίος έκανε συστηματική μελέτη αυτού, όπως και άλλων ανοιγμάτων στο βιβλίο του Libro del Ajedrez (Βιβλίο του Σκακιού) το οποίο έγραψε το 1561.
Ιταλική παρτίδα
Η Ιταλική παρτίδα είναι σκακιστικό άνοιγμα της κατηγορίας ανοιχτών ανοιγμάτων με βασικές κινήσεις, τις (σε αλγεβρική σκακιστική γραφή):
1. ε4 ε5
2. Ιζ3 Ιγ6
3. Αγ4
Η παρτίδα αυτή είναι πολύ παλαιό σκακιστικό άνοιγμα με αναφορά της ακόμα και στα ιταλικά χειρόγραφα του 15ου αιώνα. Αργότερα, τον 18ο αιώνα γνώρισε μεγάλες δόξες όμως στη συνέχεια απώλεσε την προτίμηση των μεγάλων παικτών που δεν τη χρησιμοποιούσαν με την ίδια συχνότητα στις παρτίδες τους. Στη σημερινή εποχή εμφανίζεται σπανιότατα στα διάφορα τουρνουά.
Στην Ιταλική Παρτίδα ο λευκός με την κίνηση Αγ4 σκοπεύει σε ολότελα διαφορετικά οφέλη από εκείνα της Ισπανικής παρτίδας. Ενώ στην Ισπανική Παρτίδα, με την κίνηση Αβ5 ο λευκός αρχίζει τη διαμάχη για την κατοχή και έλεγχο του κέντρου, στην Ιταλική Παρτίδα σκοπεύει άμεσα κατά του τετραγώνου ζ7, το οποίο τετράγωνο αποτελεί ένα από τα πιο ευάλωτα σημεία στην αμυντική διάταξη κάθε παίχτη καθώς ο μόνος που μπορεί να το υπερασπιστεί στην αρχή του παιχνιδιού είναι ο ίδιος ο βασιλιάς. Με την κίνηση Αγ4 ο λευκός ελέγχει επίσης και το τετράγωνο δ5 στο κέντρο της σκακιέρας, προσθέτοντας ένα όπλο στη φαρέτρα του στην κρίσιμη μάχη κάθε σκακιστή για την κατοχή του κέντρου.
Ολλανδική άμυνα
Η Ολλανδική άμυνα (Dutch Defence) είναι ένα παλιό άνοιγμα στο σκάκι, το οποίο χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις 1.δ4 ζ5 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Ο Αλσατός σκακιστής Ελίας Στέιν (1748–1812) που εγκαταστάθηκε στη Χάγη, συνέστησε την άμυνα αυτή ως την καλύτερη απάντηση στο 1.δ4 το 1789 στο βιβλίο του.
Ο Ζίγκμπερτ Τάρρας απέρριψε το άνοιγμα ως αβάσιμο το 1931 στο έργο του The Game of Chess, με το επιχείρημα ότι τα λευκά μπορούν να απαντήσουν με το Γκαμπί Στώντον και έτσι έχουν το προβάδισμα μετά από 2.ε4 ζ:ε4 3.Ιγ3 Ιζ6 4.Αη5 γ6 5.ζ3! ε:ζ3.